Showing posts with label ಕವನ. Show all posts
Showing posts with label ಕವನ. Show all posts

Thursday, 14 September 2017

ಕವನ - ಮಗುವಿನಳಲು




ಮೀಸೆ ಹೊತ್ತ ಮೊಣಕೈಯೊಂದು
ಕಣ್ಣುಗುಡ್ಡೆಗಳನು ಒದ್ದಾಗ
ಸಣ್ಣಗೆದ್ದ ದನಿಯೊಂದು
ಹನಿಹನಿಯಾಗಿ ಉದುರಿ
ಕಪಾಳ ಕಂಪನದಿಂದ ಅದುರುತ್ತಾ
ಕುಸಿದು ಬೀಳುವ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಯ ಬಳಿ
ಗೆದ್ದ ಭಾವದಿಂದ ಬೀಗುವ
ಮತ್ತೇರಿದ ಆ ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳಿದ್ದು
"ದೇವರೇ ನನ್ನಮ್ಮನನ್ನು ಕಾಪಾಡು"


ಕಣ್ಣೀರ ಹೀರುತ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ನಸುಕಿಗೆ
ಕೇಳುತ್ತದೆ ದಿನದಿನವೂ
ಅಳಬಾರದ ಅಳು ಬಾರದ
ಕೀರಲು ದನಿಯ ಅಳಲೊಂದು
"ದೇವರೇ ನನ್ನಮ್ಮನನ್ನು ಕಾಪಾಡು".

- ಡಾ. ಸುಚೇತಾ ಪೈ


ಕವನ - ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಚರಣಗಳು



ಗಂಡಸರೆ! ಗಂಡಿನೆದೆಯ ತಂದೆಯಿಂದ ಬಂದವರು
ಸ್ವತಂತ್ರರು ನಾವೆಂದು ಜಂಬ ಮಾಡುವವರೆ;
ಇಳೆಯ ಮೇಲೆ ಗುಲಾಮನ ಉಸಿರೊಂದು
ಗಾಳಿಯಲಿ ತೀಡುವಾಗ, ನೀವು ಗಂಡೆದೆಯವರೆ, ಸ್ವತಂತ್ರರೇ?
ಸೋದರರ ಕರಗಳನು ನೋಯಿಸುವ ಬೇಡಿಗಳನು
ತಡವದಿರೆ, ಬಿಡಿಸದಿರೆ, ನಿಮ್ಮೆದೆಯು ಗಂಡೆದೆಯೇ?
ಗುಲಾಮರಲ್ಲವೇ ನೀವು, ತೊಡದೆ ಬೇಡಿಯನು?
ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಲು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲದವರು, ನೀವು ||

ಹೆಂಗಸರೆ! ಹೊಸ ಭೂಮಿಯ ಹೊಸ ಬಾಳಿನ ಗಾಳಿಯನು
ಕುಡಿವ ಕಂದಮ್ಮಗಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುವಿರಿ
ನೀವೊಂದು ದಿನ; ಬೇಡಿಯಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿಹ
ಸೋದರಿಯರ ಕಂಡು, ಲಾವಾರಸದ ಕುದಿವ
ಕೆಂಪು ನದಿಯು ಹರಿದಂತೆ, ಬಿಸಿರಕ್ತ ರಭಸದಲಿ
ಸಂಚರಿಸದಿರೆ ನಿಮ್ಮ ಧಮನಿಗಳಲಿ;
ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸದೆ ಕೇಳಿ, ಗಂಡೆದೆಯ, ಸ್ವತಂತ್ರ
ಮಕ್ಕಳ ಜನ್ಮದಾತೆ ನೀವಾಗಲು ಯೋಗ್ಯರೇ? ||

ನಮ್ಮ ಬಂಧು-ಬಾಂಧವರ ಹಿತಕೆ ಬೇಡಿಯನು
ಕಳಚದಿರೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವದು ನಿಜವೇ?
ಮನುಕುಲಕ್ಕಿರುವ ನಮ್ಮ ಋಣವ
ಮರೆತಿರಾ, ರಕ್ತ ಮಾಂಸದ ಹೃದಯವಿದ್ದೂ?
ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸೋದರರ ಬೇಡಿಯೊಳು
ನಮ್ಮ ಕರಗಳನ್ನಿಟ್ಟು, ಹೃದಯದಳೊಂದಾಗಿ,
ಎಲ್ಲರ ಬೇಡಿ ಬಿಡಿಸುವುದೇ ನಿಜದರ್ಥದಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ||




- ಎಸ್.ಎನ್.ಸ್ವಾಮಿ 
ಪ್ರೇರಣೆ: ಎರಿನ್ ಹ್ಯಾನ್‍ಸನ್

Tuesday, 18 July 2017

ಕವನ - ಗೃಹಿಣಿಯ ಸ್ವಗತ



ನನಗೆ ಹೆಸರಿಲ್ಲ . . . . ಬರೀ ಪಾತ್ರಗಳು . . .
ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚುವ ಮೊದಲೇ
ಮದುವೆಯ ಸಂಕೋಲೆ,
ತೌರ ನಂಟ ಕಳಚಿ, ಹೊಸ ಬಂಧಗಳಲಿ
ನನ್ನವರ ಹುಡುಕುವ ಒತ್ತು;

ಕೈಹಿಡಿದವನ ಮನವರಿವ ಮುನ್ನ
ಕೈಗೆರಡು ಕಂದಮ್ಮಗಳು
ಮನೆಯ ನಿತ್ಯ ದಿನಚರಿ ಆರಂಭ,
ಅಂತ್ಯ, ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನಿಂದಲೆ;

ಆದರೆ . . . . ಕೊನೆಗೆ ಉಳಿಯುವುದು ಬರೀ ತಂಗಳನ್ನ,
ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚದಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗರಿಗಳಿಲ್ಲ,
ನನ್ನವರ ಗೆಲುವು ನನ್ನದೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ
ಆದರೆ . . . ನನ್ನ ಸೋಲು ಕೇವಲ ನನ್ನದೇ;

‘ನಾನು ದುಡಿಯಲೇ ಹೊರಗೆ?’ ಎಂದರೆ,
‘ನಿನಗೇಕೆ ಊರ ಉಸಾಬರಿ, ಮನೆ
ಸಂಭಾಳಿಸು, ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು ಹೆಣ್ಣಿಗೆ,
ಲೌಕಿಕ ವಿಚಾರದಡಿ ತುಟಿ ತೆರೆದರೆ,
ನಿನಗೆ ಪ್ರಪಂಚ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ,
ಹೆಂಗಸರ ಬುದ್ಧಿ ಮೊಣಕಾಲ ಕೆಳಗೆ, ಸುಮ್ಮನಿರು;

ಅವಕಾಶ ಬೇಕು ನನಗೆ ಜಗವರಿಯಲು,
ಎರಡು ಮಾತಾಡಲು,
ಅದಿಲ್ಲದೆ ತೋರಿಸಲು ಬರೀ ಸೀರೆ ಆಭರಣಗಳು,
ಗಂಡನ ದಾಹ ತೀರಿದರೂ ನನ್ನ ಅತೃಪ್ತ
ಬಯಕೆಗಳು ನಿರಂತರ ಸುಪ್ತ,
ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳ ಹೇಳಿಕೊಂಡವರ್ಯಾರು?

ನನ್ನ ಸೋಲಿಗೆ ಬೈಗುಳದ ಸುರಿಮಳೆ,
ಆದರೆ . . . ಹೊರಗಿನ ಜಂಜಾಟಕ್ಕೆ ಬೇಕು
ನನ್ನ ಸಮಾಧಾನ;
ಸಂಬಳ ರಜೆ ನನಗನ್ವಯವಿಲ್ಲ;

ಒಂದು ಧನ್ಯವಾದವೂ ಇಲ್ಲ, ಕೊನೆಗೆ
ಶತಮಾನದಿಂದಲೂ ಜಗದ ಕಿರೀಟ ತೊಟ್ಟ
ಪುರುಷನ ಹಿಂದೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ನಿಟ್ಟುಸಿರು,
ತ್ಯಾಗಗಳಿರಬಹುದಲ್ಲವೇ?
ಲೋಕವಿಟ್ಟ ಹೆಸರು ‘ಆದರ್ಶ ಗೃಹಿಣಿ’
ನಡೆದ ದಾರಿ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ . . . . ಬರೀ ಸೊನ್ನೆ. .

-     ಜ್ಯೋತಿ    

Thursday, 13 July 2017

ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ - ಕವನ



ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಗೌಪ್ಯವಾಗಿಡಬೇಕಂತೆ 
ಅದಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ಕತ್ತಲಿದ್ದಾಗ ಬೆಳಕನರಸಿದರೆ ನೆರಳಿಗೆ ನೋವಾಗುತ್ತದಂತೆ
ಅದಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ಮಾತುಗಳು ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿಯದಂತೆ ಅವನ್ನು ಎದೆಗೂಡಿನಲ್ಲೇ ಬಚ್ಚಿಡಬೇಕಂತೆ
ಅದಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು

ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಮೌನದ ಬೇಡಿ ತೊಡಿಸಿ ಹಾಳುಕೂಪಕ್ಕೆ ದೂಡಬೇಕಂತೆ
ಅದಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ಗಿಡಗಳಿಗೆ ನೀರುಣಿಸಿದರೆ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುತ್ತದಂತೆ 
ಅದಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ಮೈತಬ್ಬಿ ನಾಗರ ಹೆಡೆಬಿಚ್ಚಿ ಹೂವ ಹಿಚುಕಿ ಹಿಂಡಿದರೆ
ಅದೇ ನಾಗರಕ್ಕೆ ಹಿತವಂತೆ 
ಅದಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದರೆ
ಅವರ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಇರುಸುಮುರುಸು ಆಗುತ್ತದಂತೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲಾರೂ
ಸುಮ್ಮನಾಗಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು 
ಸ್ಫಟಿಕದಂತಹ ಸತ್ಯ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲರ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೆಡುತ್ತದಂತೆ
ಅದಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ಚಿಗುರೇ ಎದ್ದು ಮರವ ನುಂಗಿದರೆ ಮರ ಹಣ್ಣು ಕೊಡುವುದಂತೆ
ಅದಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು!!


ನಾನೂ ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತೇನೆ 

ಅಂತಃಸತ್ವ ಕಳೆದು ಕೊಂಡವರು
ಪಾಶಾಣ ಹೃದಯಿಗಳು
ನೀತಿಗೆಟ್ಟು ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯದ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವವರು
ಸುಳ್ಳಿನ ಕಂತೆ ಏಣಿಸುತ್ತಾ ಹಲ್ಲುಗಿಂಜುವವರು
ರೂಢಿಗಳ ರಾಡಿಯಲ್ಲೇ ಮಡಿ ಪಾಲಿಸುವವರು
ಸುಮ್ಮನಿರಲಿ
         
ಆಗ ನಾನೂ ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತೇನೆ.
  -          ಡಾ. ಸುಚೇತಾ ಪೈ, ಬಳ್ಳಾರಿ

ಕವನ - ಅಸಹಾಯಕಳು



ಹೊರಗೆಡವಲಿ ಹೇಗೆ ನನ್ನೆದೆಯ ನೋವನ್ನು
ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಿಸಲಿ ಈ ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು
ಬತ್ತಿದಾ ಎದೆಯನು ಜಗ್ಗಿ ರಕ್ತ ಮೆತ್ತಿದ
ಬಾಯನು ತೆರೆದು ಕೀರಲು ದನಿಯಲಿ
ಚೀರುತಿದೆ ಪ್ರಾಣಹೋಗುವ ಹಾಗೆ

ಕತ್ತಲು ತುಂಬಿದ ಗುಡಿಸಲಿನ ಒಳಗಡೆ
ತಲೆ ನೇವರಿಸುತ ಎದೆಗವಚಿ ಮಗುವನ್ನು
ಕತ್ತು ಸೆಣೆದಳು ಜೀವ ಹೋದನುಭವದಿಂದ
ಎದೆಯ ನೋವಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಯುತಿದೆ
ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡಿದಳು ಮಗುವನೆಸೆದು ಕೆಳಗೆ

ಈ ಪಾಪಿ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ ನೀನು
ಹಸಿವನೀಗಲು ಕೂಡ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ನಾನು
ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಿಸಲಿ ಈ ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು

ಹಾಲು ತರುವೆನೆಂದು ಹೊರನಡೆದನು ತಂದೆ
ತೂಗುತಿಹನು ನೇಣ ಕೊರಳಿಗೇರಿಸಿ ಹೊರಗೆ
ಹೋಟಲಿನ ಲೋಟ ತೊಳೆವ ನಿನ್ನಣ್ಣ
ಬರುವನು ಹಾಲನಿಡಿದು ಅಳಬೇಡ

ಬಿದಿರು ಬೊಂಬೆಯನಿಡಿದು ಆಡುತ ಮಲಗು
ಕನಸಿನಲಿ ಬರುವುದು ನೀ ಬಯಸುವ ಹಾಲು
ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕುಡಿದು ತೃಪ್ತಳಾಗು

ನಾ ಕೊಡುವೆನು ಹಾಲ ಈ ನಿನ್ನ ಕಂದನಿಗೆ
ಈ ರಾತ್ರಿ ಬರುವೆಯ ನೀ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ
ಎಂದ ದುರುಳನ ಮಾತು ಕಿವಿಯ ತಮಟೆಯನೊಡೆದು
ನರವ್ಯೂಹ ಬಿಗಿದಿದೆ ಕಣ್ಣು ಕುರುಡಾಗಿದೆ
ಇದಕಿಂತ ಸಾವೇ ಮೇಲು

ಕತ್ತನಿಸುಕಲು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು ನೇಣು
ಸೆರಗನೆಳೆಯಿತು ಮಗುವು ಅಳುತ
ಅಮ್ಮ ಹಸಿವು ಎದೆಯ ಕೊಡು ಬೇಗ

ಈಟಿಯಿಂದಿರಿದಳು, ಆತ್ಮವನು ಕೊಂದಳು
ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಪರರ ಬಳಿಗೆ ನಡೆದಳು
ಬಡವರ ಮಗಳೀಕೆ ಅಸಹಾಯಕಳು
ಶ್ರೀಮಂತರಡಿಗಳಡಿ ಹುಡಿಯಾಗಿ ಹೋದಳು
  - ನರಸಿಂಹರಾಜು    

Sunday, 11 June 2017

ಕವನ - ಇಂತಹ ಮದುವೆ ಬೇಕೆ



ಮುಂಜಾವದಿ ಏಳಬೇಕು
ಮೂರು ಘಂಟೆ ನಿದ್ದೆ ಸಾಕು
ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಗಾಣದ
ಎತ್ತಿ ನಂತೆ  ದುಡೀಬೇಕು.

ತೌರು ಮನೆ ತೊರೆಯಬೇಕು
ಸಂಬಂಧಗಳ ಕಳಚಬೇಕು
ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ತಂಗಿ
ವ್ಯಾಮೋಹ ಬಿಡಬೇಕು. 

ನೌಕರಿಯ ಮಾಡಬೇಕು
‌ಸಂಬಳವ ತರಬೇಕು 
ಎಲ್ಲ ತಂದು ಪತಿಗೆ ನೀಡಿ
ಕಾಸಿಗೆ ಕೈ ಒಡ್ಡಬೇಕು.

ಹೇಳಿದಾಗ ಮಂಚವೇರಬೇಕು
ಮಗುವ ಹೆತ್ತು ಕೊಡಬೇಕು
ಗಂಡೊ ಹೆಣ್ಣೊ ನಿರ್ಧಾರ
ಗಂಡನಿಗೇ ಬಿಡಬೇಕು.

ಬಟ್ಟೆ ಒಡವೆ ಬೇಡಬೇಕು
ತುತ್ತು ಅನ್ನ ಕೇಳಬೇಕು
ಹೊರಗೆ ಎಲ್ಲೆ ಹೋದರೂ
ವರದಿ ಎಲ್ಲ ನೀಡಬೇಕು.

ಏನು ಬೇಕು ಎಷ್ಟು ಬೇಕು
ಹೇಗೆ ಬದುಕಿ ಬಾಳಬೇಕು
ಕೂತು ನಿಂತು ನಡೆಯಲು
ಅನುಮತಿಯ ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಈ ರೀತಿಯ ಬದುಕು ಸಾಕು
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವ ಸವಿಯಬೇಕು
ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರಾಡುತ್ತ
ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು.

ಮದುವೆ ಹೊಣೆಯಾಗಬೇಕು
ಇಬ್ಬರೂ ಸಮನಾಗಬೇಕು
ಮನಗಳ ಮಿಲನದಿಂದ
ಬಾಳಬಂಡಿ ಸಾಗಬೇಕು.

 - ಸುಧಾ ಜಿ      

Sunday, 7 May 2017

ಕವನ - ನನ್ನ ಹೋರಾಟ


ನನ್ನೊಳಗಿನ ದ್ವನಿ  ಹೇಳುತಿದೆ -
ನೀನು,
ನಿನ್ನ ಅಳುಕು , ಹಿಂಜರಿಕೆ
ಕುಗ್ಗುವ ಮನಸು, ಕೀಳರಿಮೆ
ಹೋರಾಡಬೇಕು ದಮನಿಸಬೇಕು

ನನ್ನ ಮನ ಹೇಳುತಿದೆ -
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಕುಂದಿಸುವ
ಆಶಾಬಾವನೆಯ ಹೊಸಕುವ
ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ
ಕನಸುಗಳ ಕಮರಿಸುವ
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಆ ನಿನ್ನನ್ನು
ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಬೇಕು

ನಾನು ನಾನಾಗಿ ಬದುಕಲು
ನನ್ನ ನಾಳೆಯ ಕನಸುಗಳ ನೋಡಲು
ನನ್ನ ಅಸ್ಮಿತತೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು
ನಾನಿಂದು ಹೋರಾಡಬೇಕಿದೆ
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಶತ್ರುವನ್ನು
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಶತ್ರುವನ್ನು!!

-  ಗಿರಿಜಾ ಕೆ ಎಸ್     

ಕವನ - ನನ್ನ ತಂಗಿ


ತೊದಲು ನುಡಿಗಳ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಳು
ಬೊಂಬೆಗಾಗಿ ಜಗಳಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು
ಈಗ ಸಿಡಿನುಡಿಗಳ ಆಡುತಾಳೆ
ನ್ಯಾಯಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತಾಳೆ

ಸಣ್ಣ ನೋವಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಏಟಿಗೂ
ಭಯದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದವಳು
ಈಗ ಪರರ ನೋವರಿತು
ಅವರ ಕಂಬನಿ ಒರೆಸುತ್ತಾಳೆ

ಬರೆಯಲಾರೆ ಅರಿಯಲಾರೆ
ಇನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲಾರೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು
ಈಗ  ತಾ ಕಲಿತದನ್ನು ಇತರರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ
ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ ದಾರಿ ತೋರುತ್ತಾಳೆ

ನಿನ್ನೆ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಿದ್ದಳು
ಇಂದು ಕತ್ತಲೆ ಮೀರಿ ಬೆಳಕು ಹರಡುತ್ತಾಳೆ 
ನಿನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುದ್ದು ಮಗಳು
ಇಂದು ಎಲ್ಲರ ಮನೆಮಗಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.
- ಡಾ. ಸುಚೇತಾ ಪೈ     

Wednesday, 5 April 2017

ಕವನ - ನಾ ಬೇಡವಾದೆನೆ?



ನಾ ಹುಟಿದಾಗ ಅಮ್ಮನಂದು
ದುಃಖಿಸಿದಳು ಬಹಳ
ನನ್ನ ಜನ್ಮದಾತನಂತು
ಬರಲೆ ಇಲ್ಲ ನೋಡಲು

ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೆ ಹೇಳಿದರೆಲ್ಲರೂ
ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ನೀನು
ತಗ್ಗಿಬಗ್ಗಿ ನಡೆಯಬೇಕು
ನಗಲೆ ಬಾರದು ನೀನು
ನಕ್ಕರೆ ನೋಡುವರೆಲ್ಲರು;
ಅತ್ತರೂ ದನಿ ಕೇಳಬಾರದು

ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ 
ಅತ್ತೆಮಾವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು
ಮನೆಯ ಬೆಳಗಬೇಕು
ವಿರಾಮವಿಲ್ಲದೆ ದುಡಿಯಬೇಕು

ಗೆಳತಿ ಹೇಳಿದಳು,
ನಿನಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವಿರಲಿ
ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆ ಗಮನವಿರಲಿ
ನೀ ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದರೆ ತಾನೆ
ನೆಮ್ಮದಿ ತಾಣವಾಗುವುದು ಮನೆ

ನಾ ಕೇಳಿದೆ,
ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಬೇಡದಾದೆ 
ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ದನಿ ಇಲ್ಲದಾದೆ
ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಓಡಾಡದಾದೆ
ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡದಾದೆ
ನನಗೂ ನನ್ನ ಜಗತ್ತು ಇಲ್ಲವಾಯಿತ್ತಲಾ
ನನಗೂ ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲವಾಯಿತ್ತಲ್ಲ
ನಾ ಹೀಗೆ ಇದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ
ಬದುಕ್ಕಿದ್ದೂ ಸತ್ತಂತಲ್ಲವೆ

ಕನಸ ನನಸಾಗಿಸಲು
ನಾ ಬದುಕಬೇಕು
ನಾ ಬಾಳಿ ತೋರಿಸಬೇಕು
- ಗಿರಿಜಾ ಕೆ ಎಸ್       

Monday, 3 April 2017

ಕವನ - ನಾನು ನಕ್ಷತ್ರ : ಸುಖದ ಸಗಟು ವ್ಯಾಪಾರಿ



೧
ಮುತುವರ್ಜಿಯಿಂದ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಪದಗಳನ್ನು
ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು
ನಾನು ನಕ್ಷತ್ರ:
ನಕ್ಷತ್ರದ ಹಾಗೇ
ರಾತ್ರಿ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಜನಕ್ಕೆ
ಹಗಲು ಕಾಣಿಸದವಳು!
ನನಗೆ ಸೂತಕಗಳಿಲ್ಲ
ಮೈಲಿಗೆಯಾದವಳ ಮೈಗೆ
ಕಾಮನೆಗಳ ತುಲಾಭಾರವಾಗುವಾಗ
ನಾನು ಕಲ್ಲುದೇವತೆ
ಬಿಗಿದು ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೂ
ಸತಾಯಿಸುತ್ತವೆ
ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲಾದಂತೆನಿಸಿ
ಕದವಿಕ್ಕಿದಾಗ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವ ನಗು
ಹೌದಲ್ಲ! ನನ್ನ ಮನೆ ಗೋಡೆ ಗಾಜಿನದು
ಇನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಗೆ ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲಂತ
ಮಂಪರಿನಲ್ಲೂ ಮನಸಿಗೆ
ತಿಳಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ
ನರ ನಾಡಿ ತೊಗಲುಗಳು
ತಂತಾನೆ ತಂತುಗೊಂಡು ತಯಾರಾಗುತ್ತವೆ
ಎಷ್ಟಾದರೂ ಕಾಯಕದ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಗಿರಾಕಿ ತಪ್ಪಬಾರದು!
೨
ಬೆಳಗೆದ್ದು ಕೂತು
ಕತ್ತಲೆಯ ಗಾಯಗಳನ್ನು
ಮೈ ಮೇಲೆ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ
ಮೊದಲಿನಂತೆ ಕಣ್ಣೀರಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಯಾರ್ಯಾರದೋ ತಬ್ಬುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ
ಮಗುಮ್ಮಾಗಿ ಕಳೆದ ಬಿಕ್ಕುಗಳು
ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸದ್ದೇ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟಿವೆ
ನಿಜದ ಬದುಕಿಗೆ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದೇನಿಲ್ಲ
ನನಗೆ ಅವಕಾಶಗಳಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ
ಈಗೀಗ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
೩
ವಯಸ್ಸಿಗೆ, ಸಂಕಟದ ನಿರಿಗೆಗಳಿಗೆ
ಬಣ್ಣಗಳ ತೇಪೆ ಹಾಕುವಾಗ
ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಳಲಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಎಡಗಡೆ ಮಚ್ಚೆ, ಅನುರಾಧ ನಕ್ಷತ್ರ
ಹೆಬ್ಬೆರಳಿಗಿಂತ ಉದ್ದದ ಆ ಕಾಲ್ಬೆರಳಿನ
ಆ ಅದೃಷ್ಟದ ಹುಡುಗಿ
ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳಲ್ಲ
ನನಗೆ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ
ಹೀಗೂ ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ 
ಅದೃಷ್ಟ ಬೇಕಿತ್ತಾ ಅಂತ ಹಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಆ ಅದೃಷ್ಟ ನನಗೊಂದು
ಮುಖವಾಡ ತೊಡಿಸುವುದಾದರೆ
ನಾನೀಗಲೆ ಗೆಲುವಾಗುತ್ತೇನೆ
ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿಗೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತೇನೆ.
೪
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಇಷ್ಟು ದೂರ ಬಂದದ್ದಕ್ಕೆ
ಕಾರಣ ಕೇಳಿದರೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ?
ತೋರು ಬೆರಳಿಗೆ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲ
ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೊ ಬಾಯಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ
ಕಣ್ಣು ಕೈಗಳಿಗೂ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲ
ಹೆಣ್ತನ ಕಂಬನಿಸುವಾಗ
ಬೆರಳುಗಳು ಗಂಡಸಿಗೆ ಸೋತು
ಮುಷ್ಠಿಯಾಗಿರುತ್ತವಲ್ಲ ಅದೇ
ಕೈಗಳ ಹಿಡಿದವರೆ ಇಲ್ಲಿ ತಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೈಗಳಿಗೂ ಬಾಯಿಲ್ಲ. ಪಾಪ!
೫
ಕೊನೆಗಿನ್ನೇನು
' ನನಗೆ' ನಾನೂ ಅಲ್ಲ
ಅನ್ನುವ ನನ್ನಂತವಳೊಬ್ಬಳ
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳು
ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ
ಕನಸುಗಳು ಹನಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಎಂದೋ.. ಹೊರಗಾದಾಗ
ತುಂಡು ಚಾಪೆ, ಚೆಂಬು ನೀರಿನ ಜೊತೆಗಿನ
ಏಕಾಂತ ಸಂವಾದ ಆಗಾಗ
ಸುಮ್ಮನೇ ಕಾಡುತ್ತದೆ.
ಈಗ ತಿಂಗಳ ರಜೆಗೂ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ
ಎಷ್ಟಾದರೂ ಕಾಯಕದ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಗಿರಾಕಿ ತಪ್ಪಬಾರದು
ಹಾಗಂತ,
ನಾನು ನಕ್ಷತ್ರ; ಸುಖದ ಸಗಟು ವ್ಯಾಪಾರಿ!
  ‌- ಹೆಚ್. ಸಿ. ಭವ್ಯ ನವೀನ್

Sunday, 2 April 2017

ಕವನ - ಧಿಕ್ಕಾರದ ದನಿ






ದಾರುಣವದು ದುರ್ದಿನದಲಿ 
ದಾಂಡಿಗರ ದಾಂಧಲೆಯಲಿ
ಧ್ವಂಸಳಾದೆ ದಯೆತೋರದ 
ದುಷ್ಟ ಜನರ ನಡುವಲಿ
ನೆತ್ತರಿನ ಮಡುವಿನಲಿ 
ನೆಂದುಹೋದರೂ ನೀನು
ನಂದಲಿಲ್ಲ ನಂಬಿಕಾಗ್ನಿ 
ನರಳುತ್ತಿದ್ದರೂನು

ದೇಶವಿಡೀ ಕಂಪಿಸಿ 
ದುರಂತಕಾಗಿ ದುಃಖಿಸಿ
ದಾಮಿನಿಯರ ದುರ್ಗತಿಯ 
ದಾರಿಯನ್ನು ಅಳಿಸಿ ಎಂದು
ಬದುಕಬಯಸಿದೆ ನೀನು 
ಛಲದಿ ಸಹಿಸಿದೆ
ಇಂದು ನಾಳೆ ಎಂದಾದರೂ 
ಗೆಲುವೆ ಎಂದೆಣಿಸಿದೆ

ಆ ದುರುಳರ ದಮನವಿನ್ನು 
ದೂರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು
ದೂರ್ತರಿಗೆ ದಂಡವಂತು 
ದೊರಕದಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು
ದಿನವು ದೂಡಿದೆ 
ನೀನು ದಾರಿ ನೋಡಿದೆ
ಮತ್ತೇಕೆ ದೂರವಾದೆ 
ನಮ್ಮನೇಕೆ ದೂಡಿಹೋದೆ


ಓ ಗೆಳತಿ ಈ ಅಂತ್ಯವು 
ಮುಗಿದಾ ಕತೆಯಲ್ಲ
ಮೌನ ವಹಿಸಿ ಸಹಿಸಿದವರೂ 
ಎದ್ದುನಿಂತರಲ್ಲ
ದಫನದಾಗ್ನಿ ದಳ್ಳುರಿಯು 
ದೀವಿಗೆಯಾಗಿಹುದಿಲ್ಲಿ
ದಾನವರ ದೌರ್ಜನ್ಯವು 
ದುಸ್ಸಹವಿನ್ನಿಲ್ಲಿ


ನೀ ಸಹಿಸಿದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಕೆ 
ಜಗವೇ ಜರ್ಜರಿತಗೊಂಡು 
ಪೈಶಾಚಿಕ ಕೃತ್ಯಕೆ 
ಪ್ರಪಂಚ ಪರದೆ ಸೀಳಿಕೊಂಡು
ತಂಡ ತಂಡ ಮಾಡಿಕೊಂಡು 
ಕೆಂಪುಕೆಂಡ ಜಾರಿಕೊಂಡು
ನಾವ್ ಸಹಿಸೆವು ನಾಯಕರೆ 
ಎದ್ದು ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿರೆಂದು
ಧಾತ್ರಿಯರು ದ್ರೋಹಿಗಳಿಗೆ 
ಧಕ್ಕೆ ಉಂಟು ಮಾಡಲೆಂದು
ಧಿಕ್ಕಾರದ ದನಿಯೆದ್ದಿದೆ 
ದೈತ್ಯದಲೆಯು ದಡದಲಿಂದು

     - ಉಷಾಗಂಗೆ      

Tuesday, 7 March 2017

ಕವನ - ಮಹಿಳಾದಿನ




ಶತಮಾನಗಳ ತುಳಿತ
ಸಹಿಸಿ ಸಹಿಸಿ
ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆಯಿತೊಂದಿನ

ಬಾಗಿ ಬಾಗಿ ಬೆನ್ನು
ಮುರಿದೇ ಹೋಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸೆಟೆದು ನಿಂತಿತಾ ದಿನ

ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ ಸವೆದ
ಕೈಗಳು ಹೋರಾಟಕಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿತದೇ ದಿನ

ನಾನೂ ಸಮಾನಳೆಂದು
ಅಬ್ಬರಿಸುತ
ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆದಾ.. ವೀರದಿನ

ದಶದಿಕ್ಕಿನಲಿ
ಧ್ವನಿತಗೊಂಡ
ವಿಜಯ ಕಹಳೆಯೂದಿದ ದಿನ

ಎರಡೇನು
ಸಾಸಿರ ಜಡೆಗಳು
ಭದ್ರಕೋಟೆ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡ
ಮಹಾ ದಿನ

ಮಹಿಳಾದಿನ

- ಉಷಾಗಂಗೆ 

ಕವನ - ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನ



ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಂದಿದೆ
ಮಾರ್ಚ್ ಎಂಟು
ಮಹಿಳಾ ದಿನವೆಂದೆ
ನಮಗದರ ನಂಟು.

ನೂರು ವರುಷಗಳ
ಇತಿಹಾಸ ಉಂಟು
ಬಿಚ್ಚಿದರೆ ದೊರೆವುದು
ಹೋರಾಟಗಳ ಗಂಟು.

1909ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ
ಸ್ತ್ರೀ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ
ನಾಯಕಿ ಕ್ಲಾರಾ, ರೋಸಾ
ಹೋರಾಟದ ಕರೆಯಿತ್ತರಲ್ಲಿ.

1910ರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು
ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ
ಕೇಳಿದರು ಬೇಕೆಂದು
ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕನಲ್ಲಿ.

ಆರಂಭವಾದವೆಲ್ಲೆಡೆ
ಹಕ್ಕಿನ ಹೋರಾಟಗಳು
ವಿಶ್ವದಲಿ ಬೆಳದವು
ಮಹಿಳಾ ಚಳುವಳಿಗಳು.

ದೇಶ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ
ಸಿಕ್ಕವು ಕೆಲ ಹಕ್ಕುಗಳು
ಇನ್ನುಳಿದವುಗಳಿಗಾಗಿ
ನಡೆದಿವೆ ಸೆಣಸಾಟಗಳು.

ಬಂಧನ, ಅಪಮಾನ
ಗುಂಡೇಟಿನ ಸುರಿಮಳೆ
ಸಹಿಸಿದರು ಎಲ್ಲವನು
ಕೀಳಲು ದಮನದ ಕಳೆ.

ಮೂಡಿದೆ ಮನದಲಿಂದು
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆ
ಒಡೆದಿದ್ದೇವೆಯೇ ನಾವು
ದಾಸ್ಯದ ಶೃಂಖಲೆ?

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೆ
ನಿಜವಾಗಿ ನಮಗೆ?
ಸಮಾನತೆ ದೊರೆತಿದೆಯೆ
ದಿಟವಾಗಿ ನಮಗೆ?

ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದೆಯೆ
ದಾಸ್ಯ ಬಂಧನಗಳಿಂದ?
ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆಯೆ
ಎಲ್ಲ ಅಪಮಾನಗಳಿಂದ?

ನಿಂತಿವೆಯೆ ಎಲ್ಲ
ದಮನ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು?
ಕೊನೆಗೊಂಡಿವೆಯೆ
ದರ್ಪದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಳು?

ದಕ್ಕಿದೆಯೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ
ಹಕ್ಕು-ಅಧಿಕಾರ?
ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೆ ನಮಗೆ
ಆತ್ಮ ಸಮ್ಮಾನ?

ದೂರವಿದೆ ಇನ್ನೂ
ವಿಮೋಚನೆಯ ಗುರಿ
ಕಡಿದಾಗಿದೆ ಅದನ್ನು
ಪಡೆಯುವ ದಾರಿ.

ತಲುಪಿಹೆವು ಅರ್ಧ ಗಮ್ಯ 
ಶತಮಾನದ ಹೋರಾಟದಿ
ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ ಇನ್ನೂ
ಛಲದಿ, ಆತ್ಮಬಲದಿ.

ದೊರೆಯಬೇಕಿದೆ ಶಿಕ್ಷಣ
ಸಂಬಳದ ಅಧಿಕಾರ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ
ಓಡಾಡಲು ಸಹಕಾರ.

ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಎಲ್ಲರು
ಐಕ್ಯತೆಯಿಂ ಕೂಡಿ
ದುಡಿದರೆ ಖಂಡಿತ
ಸಿಡಿಯುವುದು ಬೇಡಿ.
- ಸುಧಾ ಜಿ     

ಕವನ,- ತನ್ನ ತಾ ಕಾಣಲು



ಆಯಾಸದಿ ಲಕುಮಿ ಎದ್ದು ನೋಡಲಲ್ಲಿ
ಮಲಗಿತ್ತು ಮಗುವು ಮಗ್ಗಲಲ್ಲಿ
ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅತ್ತು ಅತ್ತು
ಕಂದ ನಿಸ್ತೇಜವಾಗಿತ್ತು
ಕಂದನ್ನ ಕಂಡ ಹೆತ್ತ ಕರುಳು
ನುಂಗಿಕೊಂಡಿತ್ತು ತನ್ನ ಅಳು

ಕಂಕುಳಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿ ಕಂದನ
ಹೊರಟಳರಸಿ ಲಕುಮಿ ಕೆಲಸವ
ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತು
ಆಘಾತ ಅವಳಿಗೆ ಕಾದಿತ್ತು

ಮನೆಯೊಡೆಯನ ಹಸಿವನೀಗಿಸಲೆ?
ಕಂದನ ಹಸಿವನಿಂಗಿಸಲೆ?
ಮಾಡುವುದು ಏನು? ದಾರಿ ಇರುವುದಾದರೂ ಏನು?

ಒಲ್ಲೆನೆಂದರೆ ಕಂದ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ
ಮಗುವಿಲ್ಲದಿರೆ
ನಾ ಬದುಕುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ
ಯಾವುದು ಸರಿ? ಯಾವುದು ತಪ್ಪು?

ಲಕುಮಿ ನೂರು ಬಾರಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡಳು
ಮಾಡಬೇಕು ಏನನ್ನು, ನಿರ್ಧರಿಸದಾದಳು

ಹೆಣ್ಣಿನ ನೋವ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಜಗವಿದು
ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನಸ ಅರಿಯದ ಪ್ರಪಂಚವಿದು
ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕಾದರೆ ಗಟ್ಟಿ ಮನಸು ಬೇಕು
ತುಚ್ಛ ಜನರ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕು
ನಾ ಬದುಕಬೇಕು ಇಂದು
ನಾ ಬಾಳಬೇಕು ಮುಂದೂ.

ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ
ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ನಡೆದಳು
ಕೊಳೆ ಬಾಳನು ಒದ್ದು ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಳು
ತನ್ನ ತಾ ಕಾಣಲು

ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ತಾ ಕಾಣಲು!!
- ಗಿರಿಜಾ ಕೆ ಎಸ್